چند دقیقه با TED

چند دقیقه با TED (شگفتی)

“… یک مفهوم پرقدرت و عمیق، همیشه در طول یک داستان خوب در جریان است.

به نظر من، ماده ی سازنده ی جادویی، و راز موفقیت، در این است که:

بتوان شگفتی آفرید.

شگفتی، صادقانه و کاملاً معصومانه است.

شگفتی، هرگز به طور مصنوعی، قابل القاء به دیگران نیست.

به نظر من، هیچ توانایی بالاتر از استعدادی در یک شخص نیست که قادر باشد چنین احساسی را در شما برانگیزد.

اینکه تماشاگران را برای لحظه ی کوتاهی از روز، در یک جا با شگفتی میخکوب کنی.

بهترین داستانها، سبب برانگیختن حیرت می شوند.

و این اولین درس داستان نویسی بود که آموختم:

از آنچه می دانید استفاده کنید، و از همان جا کارتان را شروع کنید.

نه اینکه گزارش ای منطقی از شرحِ حال خود یا شرح حال هر چیز دیگری را به دیگران ارائه دهید،

بلکه حقایق را آنچنان ارائه دهید که خودتان، عمیقاً تجربه اش کرده اید.

و تفکرات و ارزشهایی را به نمایش بگذارید که شخصاً در اعماقِ وجود خود، احساس شان می کنید.”

*****

متن بالا، ترجمه ی تقریباً آزاد بود از بخشی از سخنرانی Andrew Stanton (فیلمساز آمریکایی، و سازنده ی انیمیشن زیبای «داستان اسباب بازی ها»)

با عنوان The clues to a great story (+

که یکی از دوست داشتنی ترین سخنرانی هایی بود که در TED دیدم و شنیدم.

و «اندرو استنتون» در پایانِ سخنرانی خود و آنچه از حرفهای او در بالا نوشتم، گفت:

“و این چیزی است که در نهایت، منجر به سخنرانی من برای شما، امروز در TEDTalk شد.”

این سخنرانی – مستقل از تمام حرفهای دوست داشتنی و آموزنده ای که در طول آن می شنویم – می تواند افق جدیدی را در مقابل چشمان ما بگستراند تا بدانیم، هر کاری که قصد انجام آن را داریم، می تواند در قالب داستانی شکل بگیرد که معنا و مفهوم ای قوی و عمیق آن را پشتیبانی می کند و در سرتاسر آن در جریان و تکاپوست.

از سوی دیگر، می توانیم بهتر متوجه شویم که چرا بعضی فیلم ها، بعضی سخنرانی ها، بعضی شعرها، بعضی نوشته ها، بعضی حرف ها و بعضی کتابها، مستقل از داستانی بودن یا نبودن؛ بیش از موارد مشابه شان، ما را به شگفتی می اندازند و حتی بارها تحسین ما را، در طولِ دیدن یا خواندن یا شنیدن یا حتی با یادآوریِ خود، بر می انگیزند.

با شگفتی که صادقانه و طبیعی است و از درونِ تجربیات عمیق شخص بر می خیزد و هرگز به طور مصنوعی، قابل القاء به مخاطب نخواهد بود.

شاید مثال ها یا مصداق هایی نه چندان زیاد، از آن را در اطراف مان به خاطر بیاوریم.

یکی از آن مصداق ها، برای من، این کتاب پیچیدگی است.

 

FavoriteLoadingاین نوشته را به نوشته های مورد علاقه ی من اضافه کن

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *