درخششي از نور يك كتاب

درخششی از نور یک کتاب (کیمیاگر)

درخششی از نور یک کتاب (کیمیاگر)

.

آن روز، پس از آن که اتراق کردند، جوان پرسید: “چرا باید به ندای قلب مان گوش بسپریم؟”

-“چون هر جا که قلبت باشد، گنجت هم همان جا خواهد بود.”

جوان گفت: “قلب من برآشفته است. رویا می بیند، هیجان زده است و شیدای یکی از دختران صحرا. از من چیزهایی می خواهد و شب های بسیاری، هنگامی که به آن چیزها می اندیشم، خواب از من می رباید.”

-“خوب است. قلب تو زنده است. هم چنان به آنچه برای گفتن دارد، گوش بسپر.”

هنگامی که برای لختی استراحت دادن به اسب ها باز ایستادند، جوان به کیمیاگر گفت: “قلب من خیانت کار است. نمی خواهد ادامه بدهم.”

کیمیاگر پاسخ داد: “این خوب است. ثابت می کند که قلبت زنده است. طبیعی است که از مبادله ی هر آن چه به دست آورده ایم با یک رویا بترسیم.”

-“پس چرا باید به قلبم گوش بسپرم؟”

-“چون هرگز نمی توانی خاموشش کنی. و حتا اگر وانمود کنی به او گوش نمی دهی، باز همیشه در درون سینه ات به تکرار نظرش درباره ی زندگی و جهان ادامه می دهد.”

-“حتا اگر خیانت کار باشد؟”

-“خیانت ضربه ای است که انتظارش را نداری. اگر قلبت را خوب بشناسی، هرگز در این کار موفق نمی شود. چون رویاها و تمناهایش را می شناسی و شیوه ی کنار آمدن با آن ها را در می یابی.

هیچ کس نمی تواند از قلبش بگریزد. برای همین، بهتر است آن چه را که می گوید بشنوی. بدین صورت، هرگز ضربه ای را دریافت نمی کنی که انتظارش را نداشته باشی.”

جوان، هم چنان که در صحرا پیش می رفت، به گوش سپردن به ندای قلبش ادامه داد. توانست نیرنگ ها و حیله هایش را بشناسد و توانست آن را همان گونه که بود بپذیرد. سپس ترس را وانهاد، و میل به بازگشت را کنار گذاشت، چون یک روز عصر قلبش گفت خشنود است. قلبش گفت: “حتا اگر گاهی اعتراض می کنم، به خاطر ان است که قلب یک انسان هستم و قلب انسان ها این گونه است. از تحقق بخشیدن به بزرگ ترین رویاهاشان می ترسند، چون گمان می کنند سزاوارشان نیستند، یا نمی توانند به آن ها تحقق بخشند.

ما قلب ها حتا از ترسِ اندیشیدن به عشق هایی که منجر به جدایی ابدی می شوند، می میریم، از ترس اندیشیدن به لحظه هایی که می توانستند زیبا باشند و نبودند، از ترس اندیشیدن به گنج هایی که می توانستند کشف شوند و برای همیشه در شن ها مدفون ماندند. چون اگر چنین شود، بسیار رنج خواهیم برد.”

یک شب که جوان به آسمانی بدون ماه می نگریست، به کیمیاگر گفت:

-“قلب من از رنج می ترسد.”کیمیاگر

-“به او بگو ترس از رنج، از خودِ رنج بدتر است. و این که هیچ قلبی، تا زمانی که در جست و جوی رویاهایش نباشد، هرگز رنج نخواهد برد. چون هر لحظه ی جست و جو، یک لحظه ی ملاقات با خداوند و ابدیت است.”

جوان به قلبش گفت: “هر لحظه ی جست و جو، یک لحظه ی ملاقات است. هنگامی که گنجم را می جستم، هر روز درخشان بود، چون می دانستم هر ساعت، بخشی از رویای یافتن را شکل می دهد. هنگامی که گنجم را می جستم، چیزهایی را در راه کشف کردم که اگر شهامت تجربه های غیرممکن چوپان ها را نداشتم، هرگز رویای یافتن شان را نمی دیدم.”

سپس، قلبش یک بعدازظهر تمام آرام ماند. شب هنگام، جوان آرام خوابید و هنگامی که بیدار شد، قلبش آغاز به سخن گفتن از روح جهان کرد. گفت انسان خوش بخت، انسانی است که خداوند را در درون خود دارد. و می توان خوش بختی را در یک دانه ی ساده ی شن صحرا یافت، همان گونه که کیمیاگر نیز گفته بود. چون هر دانه ی شن، لحظه ای از آفرینش است، و جهان میلیون ها میلیون سال را صرف آفریدن آن کرده است.

-“هرانسانی بر روی زمین، گنجی دارد که انتظارش را می کشد. ما قلب ها چندان عادت به سخن گفتن از این گنج ها نداریم، چون انسان ها دیگر نمی خواهند آن را بیابند. تنها با کودکان درباره ی آنها سخن می گوییم. سپس می گذاریم زندگی هر یک از آنها را به سوی سرنوشت خویش هدایت کند. اما دریغ، اندک افرادی راهی را که برای آن ها تعیین شده، راه افسانه ی شخصی، راه خوش بختی را پی می گیرند. بیشترِ آنها جهان را به چیزی تهدیدکننده می پندارند… و به همین دلیل جهان به چیزی تهدید کننده تبدیل می شود.

آن گاه صدای ما قلب ها مدام آهسته و آهسته تر می شود، اما هرگز خاموش نمی شویم. می کوشیم حرف هامان شنیده نشود: نمی خواهیم آدم ها بخاطر پیروی نکردن از قلب هاشان رنج بکشند.”

جوان از کیمیاگر پرسید:” چرا قلب ها به انسان ها نمی گویند به پیروی از رویاهاشان ادامه بدهند؟”

-“چون در این صورت، قلب است که بیشتر رنج می کشد. و قلب ها رنج کشیدن را دوست ندارند.”

از آن روز به بعد، جوان ندای قلبش را می فهمید. از قلبش خواست دیگر هرگز او را وا نگذارد. از قلبش خواست وقتی از رویاهایش دور می گردد، به نشانه ی خطر در سینه اش فشرده شود. سوگند خورد هرگاه این نشانه را بشنود، از آن پیروی کند…

از کتاب: «کیمیاگر»

نویسنده: پائولو کوئیلو

مترجم: آرش حجازی

 

FavoriteLoadingاین نوشته را به نوشته های مورد علاقه ی من اضافه کن
**اگر دوست داشتید، می توانید این نوشته را با دوستانتان به اشتراک بگذارید**
Share

1 دیدگاه در “درخششی از نور یک کتاب (کیمیاگر)

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *