زنگ تفریح

به یاد کارتون پت پستچی!

در هفته ی گذشته، کن بری (Ken Barrie ) ، کسی که به جای پت پستچی در نسخه ی اصلی و انگلیسی همین کارتون حرف می زد – و بخاطر روایتگری اش در این کارتون، محبوبیت بسیاری در بین کودکان آن زمان یافته بود – در سن ۸۳ سالگی فوت کرد.

این خبر را در یکی از پست های کوتاه مدتِ روزنوشته های محمدرضا شعبانعلی خواندم.

حاشیه: قبل از اینکه بیشتر به این کارتون بپردازم، باید این توضیح را اضافه کنم که محمدرضا شعبانعلی، اخیراً در روز نوشته های خود، کار جالب و دوست داشتنی می کند. گاهی مطالبی کوتاه مدت با تاریخ انقضاء (که معمولاً دو روزه است و در زمان انقضا، مطلب به صورت اتوماتیک حذف خواهد شد) منتشر می کند که در آنها به تیتر بعضی از اخبار و مطالب جالب و مفید روز که در سایت‌های انگلیسی زبان دیده، به همراه لینک آنها، اشاره می کند و برای هر کدام از آن تیترها، توضیح مختصر و مفیدی می نویسد، که به نظر من این ایده ی ارزشمند، دوست داشتنی و سخاوتمندانه ای است و به ما کمک می کند تا بهتر و بیشتر در جریان خبرها و مطالب جالب و شنیدنی و  خواندنی روز از این دنیای بی کرانه ی وب، قرار بگیریم و از پنجره ی نگاه او، در کنار پنجره ی نگاه خود، مناظر بیشتری را به نظاره بنشینیم.

*****

وقتی خبر فوت راوی کارتون پت پستچی را شنیدم، و تصویری از این کارتون را دیدم، ضمن اینکه البته بخاطر فوت این هنرمند ناراحت شدم، اما باعث شد لحظات لذتبخش و پر آرامش دوران کودکی که در هنگام دیدن این کارتون و کارتونهای دیگر داشتم برایم زنده شود.

عصرهایی که هر روز، با عصرانه ام که معمولاً چای با ساندویچی از نان و کره و مربا یا عسل بود و وقتی مربا از نوع مربای آلبالو (دستپخت خوشمزه ی مادرم) بود، خوشبختی من دیگر به اوج خود می رسید!؛ روبروی تلویزیون کوچک مان می نشستم و به برنامه ی کودک که مجری آن گاهی خانم الهه رضایی نازنین و گاهی خانم گیتی خامنه بود، با لذت و علاقه و اشتیاق نگاه می کردم.

وقتی به یاد حال و هوای آن یک ساعتی که به تماشای کارتونها و برنامه های مختلف برنامه کودک می نشستم و آرامش و لذتی که هنوز مزه ی مطبوعش زیر زبان حس خاطرات زندگیم هست می افتم کمی دلم به حال بچه های امروزی می سوزد که با این حس ها و حال و هواهای ناب آن دوران، تا حدودی بیگانه اند. (البته شاید آن ها هم حالا با شرایط امروز، حس ها و حال و هواهای نابی را تجربه می کنند که ما با آنها بیگانه ایم! … نمیدانم … اما میدانم که من آن حال و هواها را برای آن دوران،  خیلی دوست داشتم. البته فقط برای همان دوران کودکی!)

و بعد از این احوالات و توصیفات، برگردیم به کارتون پت پستچی.

پت پستچی در این کارتون، در دهکده ی زیبایی زندگی می کند و هر روز سوار بر یک ون قشنگ قرمز رنگ اداره پست، به همراه گربه ی دوست داشتنی اش، نامه ی اهالی دهکده را از بین مناظر زیبا و دوست داشتنی ای منتقل می کند. گاهی هم در این حین، با مشکلاتی که برای اهالی دهکده پیش آمده، مواجه می شود و سعی می کند به آنها در حل مشکلاتشان کمک کند.

دلم میخواست به این بهانه، یادی هم از راوی آشنای این کارتون در نسخه ی ترجمه شده اش به زبان فارسی، خانم ژاله علو که از سرشناس ترین دوبلورهای ایرانی هستند و کارنامه ی درخشانی در زندگی هنری خود دارند؛ داشته باشم.

در ادامه، بیایید چند تصویر از این کارتون دوست داشتنی را به همراه موسیقی متن زیبا و دلنشین آن ببینیم و بشنویم.

شاید برای شما هم یادآور کوتاه و دلنشینی از خاطرات کودکی تان باشد.

PostmanPatandtheFantasticFeast

hqdefault  8c68808ddc764d67640c34c6ff25ea71

65719

postman-pat-cartoon-1-2-s-307x512

1469828882391

موسیقی متن کارتون پت پستچی را می توانید از اینجا بشنوید:

FavoriteLoadingاین نوشته را به نوشته های مورد علاقه ی من اضافه کن
**اگر دوست داشتید، می توانید این نوشته را با دوستانتان به اشتراک بگذارید**
Share

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *