با خواندن کتاب، زندگی خود راتغییر دهیم, درخششي از نور يك كتاب

با شهامت پیش رفتن است که راه ظاهر می شود

در بندر میامی  (نوشته ای از پائولو کوئیلو)

 

همان طور که با دوستی به تماشای بندر میامی ایستاده ایم، می گوید:

“گاهی مردم آن قدر به آنچه در فیلم ها می بینند عادت می کنند که داستان اصلی را از یاد می برند.

فیلم ده فرمان یادت است؟”

“البته که یادم است. یک جا موسی – چارلتون هستون – عصایش را بلند می کند، آب می شکافد و قوم بنی اسرائیل از آن می گذرند.”

دوستم می گوید:

“در کتاب مقدس داستان فرق می کند.

آنجا خدا به موسی می گوید:

به بنی اسرائیل بگوی که پیش روند.

و تنها بعد به موسی می گوید که عصایش را بلند کند و آب دریای سرخ می شکافد.

فقط شهامت پیش رفتن است که باعث می شود راه ظاهر شود.

 

پائولو کوئیلو
covers8.com@

از کتاب: چون رود جاری باش

نویسنده: پائولو کوئیلو

ترجمه: آرش حجازی

FavoriteLoadingاین نوشته را به نوشته های مورد علاقه ی من اضافه کن

9 دیدگاه در “با شهامت پیش رفتن است که راه ظاهر می شود

  1. سلام شهرزاد
    بسیار زیبا و جذاب و ساده بود ،اینکه برای مفهوم پردازی از داستان و تصویر سازی برای مخاطب استفاده می کنی زیرا تصویر بسیار ماندگار تر از کلمه است بخصوص اگر همراه با داستان حماسی و یا قهرمانی هم باشد.
    داستان موسی و قومش تداعی گر تغییر و سفر برای هر یک از ما است رانده شدن از بهشت موعود و سفر به ناشناخته ها (رشد فردیت کمال یافته ) در گرو همین شجاعت عمل نمودن است نه شجاعت داشتن بینشی که بیشتر آزارت می دهد تا شروع کننده یک قدمت باشد . و فرق لوکیشنی که ابتدا خداوند به قوم بنی اسراییل گفت شما حرکت کنید و آنگاه موسی عصایش را بر دریا انداخت .
    از این داستان مدل ذهنی را برایم بیشتر نمایان کرد.

    1. سلام دوست خوبم، حسن عزیز.
      خیلی خوشحال شدم اینجا دیدمتون. 🙂 و ممنون که برام نوشتی.
      خوشحالم که از این داستان کوتاه و پرمفهوم و الهام بخش خوشتون اومده و باهاتون موافقم. این داستان، نمونه ی خیلی خوبیه برای آشنا شدن با یه مدل ذهنی کارآمد. و کمک به تغییر مثبتی در مدل ذهنی خودمون.
      در مورد تصاویری که در کنار متن به کار میبرم، خیلی خوشحالم که نظر خوب شما دوست عزیزم رو دونستم و کاملا باهاتون موافقم.
      صحبت شما من رو یاد حرف “تونی بوزان” هم انداخت که متمم، ما رو در این درس: نقشه ذهنی چیست؟ بررسی کاربردهای نقشه ذهنی در یادگیری

      با نقشه ی ذهنی که او ابداع کرده، آشنا کرد.
      تونی بوزان همونطور که در کامنتم در متمم هم نوشتم میگه:
      “یک” تصویر میتونه ارزشی معادل با “هزاران” کلمه داشته باشه.
      باز هم بخاطر کامنت خوبتون ممنونم. و راستی. همیشه از خوندن کامنتهای خوب و دقیق و آموزنده ی شما توی متمم لذت میبرم و امیدوارم همیشه موفق باشید. 🙂

  2. شهرزاد عزیز
    از اینکه تونستم وبلاگ شما رو پیدا کنم خوشحالم
    ایشالا سعی میکنم هر هفته مطالب زیبای شما رو مطالعه کنم
    مطلب “با شهامت به پیش” ات خیلی برای من تداعی گر گفته زیر بود
    هر روز صبح در آفریقا آهویی از خواب بیدار می شود که می داند باید از شیر تندتر بدود و گرنه طعمه او می شود و شیری که می داند باید از آهو تندتر بدود و گرنه از گرسنگی خواهد مُرد…
    مهم نیست شیر باشی یا آهو…مهم این است که با طلوع آفتاب با تمام توان شروع به دویدن کنی…
    ممنون از شما

    1. سلام دوست خوبم
      خیلی به اینجا خوش اومدین. من هم خیلی خوشحالم که تونستین وبلاگم رو پیدا کنین 🙂 و امیدوارم اینجا رو دوست داشته باشین.
      ممنون از متن زیبایی که توی کامنت تون نوشتید. من هم خیلی دوستش دارم و خوشحالم که با نوشته ی شما برام یادآوری شد. و فکر می کنم از نلسون ماندلا باشه.
      من هم الان در همین رابطه یاد این جمله ی زیبا از نیچه افتادم:
      “آن که مى خواهد روزى پریدن بیاموزد، نخست می باید ایستادن، راه رفتن، دویدن و بالا رفتن را بیاموزد.”

  3. سلام شهرزادجان، یادمه چند وقت پیش توی قسمت پاراگراف فارسی در مورد شعر فریدون مشیری «بی تو مهتاب شبی » کامنت گذاشته بودی و گفته بودی اونو دوست داری، این شعر رو سالار عقیلی با گروه کیوان ساکت و دکلمه خانم صادقی توی تالار وحدت اجرا کردد، من کنسرت هایی که میرم بعضی از قطعات خاص رو با گوشی ضبط میکنم ، چون میترسم دوباره اون ها رو پیدا نکنم، این قطعه رو هم ضبط کردم، بعدا خیلی دنبالش گشتم که بتونم از جایی بخرم، اما پیداش نکردم، خلاصه اینکه همون موقع فایلی که با موبایلم ضبط کرده بودم رو آپلود کردم، اما نمی دونستم چه طوری لینکش رو برات بذارم، چون نمی خواستم به طور گسترده همه جا منتشر بشه، حالا که محمد رضا وبلاگت رو معرفی کرد ، دیدم میتونم برات آدرسش رو کامنت بذارم، کیفیتش به خاطر گوشیم خیلی خوب نشده،نمیدونم خوشت بیاد یا نه،من خودم بعد از این اجرا برام این شعر دوست داشتنی تر شد.

    http://s1.picofile.com/file/8265148800/recording_20160212_233807.mp3.html

    1. مریم میم مهربون 🙂 سلام.
      چقدر برام قشنگ و دوست داشتنی بود این کارِت.
      اینکه یادت بود من چی نوشتم توی کامنتم و اینکه میخواستی این آهنگ رو یه جوری به دستم برسونی، این خیلی برام ارزشمند بود.
      خیلی از لطفت ممنونم دوست عزیزم.
      بهش گوش دادم. کیف کردم. خیلی زیبا بود. و خوشبحالت که خودت هم توی اون فضا بودی.
      گوش دادن آهنگهایی که دوست داریم، به صورت زنده توی کنسرت، لذت مضاعفی به آدم میبخشه.
      راستش، من دکلمه ی شعر کوچه رو سالها پیش با صدای خوب خود فریدون مشیری (شاعر این شعر) شنیده بودم. با اینکه خیلی زیبا بود اما به نظرم مخصوصا با آهنگ پس زمینه ی زیبا اما خیلی غمگینش، خیلی خیلی دلگیر کننده بود. و هیچوقت جرات نمیکردم مجدداً بهش گوش بدم.
      اما این که شما فرستادی، خیلی خوب بود و از شنیدنش لذت بردم.
      اگر دوست داشته باشی که در کنار اجرای سنتی این شعر زیبا، اجرای پاپ اش رو هم با صدای “کوروش یغمایی” گوش بدی، که اون رو هم من خیلی دوست دارم و به نظرم خیلی زیبا و دوست داشتنیه، لینکش رو اینجا برات میذارم.
      این هم هدیه ی کوچک من، در پاسخ به لطف بزرگ تو: 🙂
      کوچه (با صدای کوروش یغمایی)

      1. شهرراد جان ممنون از هدیه خوبت، تا حالا این آهنگ رو نشنیده بودم، برای این شب های بلند پاییزی عالی بود، خیلی وقته میخواستم برات کامنت بذارم اما سایتت روی تبلتم به سختی باز می شد. امیدوارم سایتت روز به روز خفن تر شه و با سیتم عامل موبایل هم سازگار بشه

  4. شهرزاد جان

    متنی که انتخاب کردی و جملهء با مفهوم انتهای آن خیلی به دلم نشست. البته من این کتاب رو از پائولوکوئیلو نخوندم ولی بنظرم چقدر این جمله درست هست “فقط شهامت پیش رفتن است که باعث می‌شود راه ظاهر شود” .

    1. خوشحالم شراره جان. و خوشحال تر، بابت اینکه باز هم بهم سر زدی. 🙂
      همینطوره. خیلی وقت ها ترس، یا تنبلی، یا ابهام در مسیر یا هر عامل بازدارنده ی دیگری میتونه ما رو فلج کنه و توان پیش رفتن رو ازمون بگیره.
      غافل از اینکه کافیه قدم های اولیه رو برداریم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *