دانستنی های شگفت انگیز, نوشته های من

ابزارهای نوشتن، از ۶۰۰۰ سال پیش تا امروز

یکی از ارزشمندترین و دوست داشتنی ترین فعالیت‌هایی که در زندگی می‌شناسم، نوشتن هست.

اگر چه امروزه به مدد کیبوردهای کامپیوتر یا صفحات لمسی موبایل یا تبلت‌هایمان نیز تقریباً می‌توانیم  آنچه را که در ذهن داریم، بیرون بریزیم و در قالب کلمات جای دهیم؛ اما شکل سنتی نوشتن، با مداد و قلم و خودکار و بر روی کاغذ و با دستخط خودمان؛ هنوز آنقدر دوست داشتنی هست که نخواهیم به این راحتی‌ها کنارش بگذاریم.

داشتم مطلب کوتاه و جالبی را در مورد تاریخچه ی ابزارهای نوشتن انسان از ۶۰۰۰ سال پیش تا کنون، می‌خواندم که فکر کردم خوب است در یک روز جدید، با برگرداندن آن به زبان فارسی، با شما هم به اشتراک بگذارم.

*****

حدود ۴۰۰۰ سال پیش از میلاد

اولین ابزاری که به منظور نوشتن کشف شده و به حدود ۴۰۰۰ سال پیش از میلاد بر می‌گردد لوح‌ها یا کتیبه‌هایی هستند که از گل رس ساخته می‌شدند و با حرارت آفتاب خشک می‌شدند و یا با آتش پخته میشدند و با ابزاری از استخوان یا برنز بر روی آنها خراش داده می‌شد.

ابزار نوشتن

 

حدود ۳۰۰۰ سال پیش از میلاد

مصریان باستان از نوعی نی شبیه بامبو به نام پاپیروس صفحاتی ساختند و بر روی آن می‌نوشتند.

مردم مصر، نی پاپیروس را به صورت نوارهای نازک و بسیار ظریفی کنار یکدیگر قرار می‌دادند و سپس به وسیلهٔ فشارها و صیقل دادن به آن به شکل ورق درمی‌آوردند.

ابزار نوشتن

 

۱۳۰۰ سال پیش از میلاد

رومی‌ها شکلی از نوشتن را توسعه دادند که در آن از لایه ی نازکی از موم که بر روی تخته ای چوبی کشیده شده بود، استفاده میشد.

رومی‌ها برای نوشتن بر روی موم، از قلمی‌فلزی استفاده می‌کردند.

در آسیا کاتبان از قلم برنزی استفاده می‌کردند.

ابزار نوشتن

عصر تاریک (قرون وسطی)

در کنار استفاده از پوست برای نوشتن، آنگلوساکسون‌ها لوح‌هایی را برای نوشتن مورد استفاده قرار دادند که از موم پر شده بود.

آنها بر روی این لوح‌ها با قلم‌های استخوانی یا فلزی می‌نوشتند.

ابزار نوشتن

۶۰۰ تا ۱۸۰۰ میلادی

اروپاییان با پیدا کردن روش جدیدی برای نوشتن، که باقلم پَر بر روی پوست انجام میشد، سبک نوشتن خود را تغییر دادند.

آنها ابتدا تمام نوشتار خود را با حروف بزرگ می‌نوشتند، اما بعد به سبک سریعتری از نوشتن با حروف کوچک توسعه بخشیدند.

قلم پَر، اولین بار در سویل اسپانیا ظاهر شد و در خلال سالهای ۶۰۰ تا ۱۸۰۰ میلادی، به عنوان ابزاری برای نوشتن، مورد استفاده ی گسترده قرار گرفت.

ابزار نوشتن

دهه ۱۷۹۰ میلادی

مداد – به طور جداگانه – در فرانسه و استرالیا اختراع شد.

ابزار نوشتن

۱۸۰۰ تا ۱۸۵۰ میلادی

قلم نوک فلزی در سال ۱۸۰۳ ثبت اختراع شد، اما به بهره برداری تجاری نرسید.

نوک‌های فلزی، در دهه ی ۱۸۳۰ مورد استفاده عموم قرار گرفتند.

در حدود قرن نوزدهم، قلم‌های نوک فلزی کم کم جایگزین قلم‌های پر شدند.

حدود سال ۱۸۵۰، قلم‌های پر، به علت کیفیت بهترِ قلم‌های نوک فلزی که نوک‌های آنها با آلیاژهای سخت از ایریدیوم، رادیوم و اوسمیوم ساخته شده بود، به کلی کنار گذاشته شدند.

ابزار نوشتن

 

۱۸۸۴ میلادی

لوئیس ادسون واتر من (Lewis Edson Waterman) که یک کارگزار بیمه بود؛ اولین خودنویس، قلم جوهردار مناسب برای نوشتن را اختراع کرد.

ابزار نوشتن

 

۱۸۸۸ تا ۱۹۱۶ میلادی

اصل خودکارهای نوک ساچمه ای به اواخر قرن نوزدهم بر می‌گردد.

وقتی که توسط فردی به نام جان لود (John Loud) در سال ۱۸۸۸ و فرد دیگری به نام ون ریزبرگ (Van Vechten Riesberg) در سال ۱۹۱۶ ثبت اختراع شد.

با اینحال هیچکدام از این دو اختراع در آن زمان، به بهره برداری تجاری نرسیدند.

ابزار نوشتن

 

دهه ۱۹۴۰ میلادی

نسخه ی مدرن خودکارهای نوک ساچمه ای، توسط جوزف لازلو (Josef Lazlo) و جورج بایرو (Georg Biro) اختراع شد.

در تابستان ۱۹۴۳، اولین مدل‌های تجاری از این خودکار ساخته شد.

حقوق ثبت اختراع لازلو، توسط دولت بریتانیا خریداری شد.

از آنجا که نوشته‌هایی که با خودکارهای نوک ساچمه ای نوشته می‌شدند، بسیار پایدارتر از نوشته‌هایی بودند که با قلم‌های نوک فلزی جوهر دار نوشته میشدند، این خودکارها در جریان جنگ جهانی دوم که مورد استفاده ی گسترده ی نظامی‌ها در میدان‌های جنگ قرار گرفتند، فروش فوق العاده ای یافتند.

اکتبر ۱۹۴۵

خودکارهای نوک ساچمه ای به بازار ایالات متحده معرفی شد.

این خودکارها با عنوان زیر به فروش می‌رسیدند:

“”The first pen to write underwater”

(اولین قلم برای نوشتن در زیر آب)

در ۲۹ اکتبر ۱۹۴۵ در مراسم راه اندازی فروشگاه گیمبل (Gimbel)، تعداد ۱۰۰۰۰ خودکار به فروش رسید.

ابزارهای نوشتن

 

۱۹۵۳ میلادی

اولین خودکارهای ارزان قیمت وقتی در دسترس قرار گرفت که بارون بیک (Baron, Bich) فرانسوی، صنعت تولید گوی‌های ساچمه ای این خودکارها را توسعه داد.

که به طور چشمگیری هزینه ی خرید هر خودکار را کاهش داد.

(BIC, Co)

ابزار نوشتن

 

دهه ۱۹۶۰

ماژیک اختراع شد. (شرکت نوشت افزار توکیو – ژاپن)

اختراع ماژیک یا قلم‌های felt-tip، در بازار آمریکا با موفقیت زیادی روبرو شد و این موفقیت تا اکنون، همچنان ادامه دارد.

همچنین تولید کنندگان، انواع دیگری از این قلم را ساختند. مثل مارکرها یا نوع جدید و پرطرفدارقلم‌های‌هایلایت.

ابزار نوشتن

 

دهه ۱۹۸۰ تا ۱۹۹۰

روان نویس اختراع شد.

روان نویس در اوائل دهه ی ۱۹۸۰ ساخته شد.

برخلاف جوهر سخت به کار رفته در خودکار نوک ساچمه ای؛ در روان نویس، یک گوی متحرک و غلتان، از جوهر مایع برای تولید خطوط نرم استفاده می‌کند.

دستاوردهای پیشرفته ی تکنولوژی در اواخر دهه ۱۹۸۰ و اوائل ۱۹۹۰، تا حد زیادی عملکرد گوی غلتکی روان نویس‌ها را بهبود بخشیده است.

 

دهه ۱۹۹۰ – …

انواع ابزارهای نوشتن با پوشش پلاستیکی ساخته شد و مورد استفاده عمومی‌قرار گرفت.

منابع: ringpen.com و ویکی پدیا

FavoriteLoadingاین نوشته را به نوشته های مورد علاقه ی من اضافه کن
**اگر دوست داشتید، می توانید این نوشته را با دوستانتان به اشتراک بگذارید**
Share

2 دیدگاه در “ابزارهای نوشتن، از ۶۰۰۰ سال پیش تا امروز

  1. نیکلاس کار در کتاب اینترنت با مغز ما چه میکند، داستانی از نیچه نقل میکنه که به دلیل مشکلات جسمی دستگاه تایپ خریداری میکنه و با آن می نویسه ولی بعد از مدتی متوجه میشه که سبک و روح نوشته‌هاش تغییر کرده. پیرو همین موضوع فکر میکنم حتی نوع خودکار، روان نویس یا خودنویسی که استفاده میکنیم (اگه هنوز استفاده میکنیم) در سبک نوشتار، کوتاهی و بلندی جملات و روح نوشته هم تاثیر میگذاره پس قاعدتا دقت در انتخاب قلم خیلی مهم هست. متشکرم بابت مطلب خوب که نوشتی و گوشزد بابت این موضوع

    1. مهدی عزیز.
      مثلا در مورد خود من، وقتی با مداد می‌نویسم خیلی حس خوبی دارم. 🙂 فرق هم نمیکنه مداد معمولی باشه یا اتود.
      کلاً نوشتن با هر ابزاری که باشه دوست داشتنیه.
      اما راستش یه اعتراف.
      نمیدونم چه طوریه. اما از وقتی که زیاد توی فضاهای دیجیتال نوشتم. از جمله وبلاگ خودم، روزنوشته‌ها و متمم؛ با صفحه کلید کامپیوتر (با صفخات لمسی موبایل و تبلت، نه اصلاً) با کیبورد کامپیوتر، بیشتر و راحت تر، افکارم جاری میشه و میتونم بنویسم.
      بعضی وقتها شده که مطلبی رو روی کاغذ برای خودم نوشتم که بعد مثلا توی وبلاگم بنویسم.
      اما به محض اینکه انگشتانم رو گذاشتم روی صفحه‌های کیبورد و شروع به نوشتن کردم، اصلاً افکار و حرفهای فراوان دیگری به ذهنم میاد و روی کلیدها جاری میشه که خیلی با اونکه روی کاغذ نوشته بودم متفاوت شده و حتی اصلاً قبلا به بعضی‌هاشون فکر نکرده بودم.

      که البته راضی هم بودم و هستم از این موضوع.
      و به هر حال این هم، تجربه ی عجیب و جالبی بوده و هست برام.

      خوشحالم که این مطلب رو دوست داشتین. 🙂

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هر وقت کسی به دیدگاه من پاسخ داد، به من از طریق ایمیل اطلاع بده