آرامش در زندگي, نوشته های من

آرامشی چون رودخانه

آرامش، مثل یک رودخانه هست.

رودخانه و آرامش

رودخانه ای که با انعطاف نرم و ملایمش جاریه و از مسیرهای مختلف می‌گذره.

به سنگها و صخره‌های سخت، به خزه‌ها و به هر چه که توی مسیرش قرار داره برخورد میکنه، اما متوقف نمیشه.

نرم و ملایم از روی اونها عبور میکنه و به حرکت زیبا و مسحورکننده ی خودش ادامه میده.

حتی دقت کردین؟

وقتی به موانع برخورد میکنه، بجای اینکه اعتراضی بکنه و صدای ناخوشایندی ازش به گوش برسه،

با تغییر و حرکت زیبا و ملایمی‌که بوجود میاره، صدای آب رو صدچندان زیباتر و گوش نوازتر به گوش ما می‌رسونه.

رودخانه – به تعبیر من – نهایتِ آرامشه.

و انسان هم میتونه مثل یه رودخانه باشه.

FavoriteLoadingاین نوشته را به نوشته های مورد علاقه ی من اضافه کن

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *