آنچه یک روز جدیدِ دیگر به من آموخت

آنچه یک روز جدیدِ دیگر به من آموخت: پای سخنرانی کسی بنشینیم که…

پای سخنرانی کسی بنشینیم

 

 

FavoriteLoadingاین نوشته را به نوشته های مورد علاقه ی من اضافه کن
**اگر دوست داشتید، می توانید این نوشته را با دوستانتان به اشتراک بگذارید**
Share

4 دیدگاه در “آنچه یک روز جدیدِ دیگر به من آموخت: پای سخنرانی کسی بنشینیم که…

  1. شهرزاد عزیز دوباره سلام
    ممنون از نوشته‌های زیبا و سرشار از اندیشه. بیشتر مطالبی که می‌نویسین عمیق و پرمحتوا هستن و میشه در موردشون کلی حرف زد، اما همان‌طور که قبلا گفتم من ترجیح میدم بیشتر از اینکه در موردشون نظرم را اینجا بنویسم – که الزاماً یک نظر شخصیه و ممکنه تکرارش واسه مخاطبانتون ملال‌آور باشه – در موردشون فکر کنم تا ببینم مواجهه خودم با اون پدیده‌ها چطوریه.
    مطلب امروز را انتخاب کردم تا بگم دقیقاً با این جمله زیبا و پرمفهوم موافقم و دقیقاً با سرزدن به اینجا دارم به این پیام عمل می‌کنم چرا که شما خودتون دقیقاً مطالبی را اینجا می‌نویسین یا در موردش حرف می‌زنین که باهاش زندگی کرده باشین. پس به‌عنوان یک مخاطب، خوشحالیم که بهتون اعتماد کردیم.
    توی این روزها که دیگه پاییز به‌تمامی‌جلوه‌گر شده و رنگ و روی خاطره‌انگیزش، پر از حس‌های زیبا شده، منم یک آلبوم پاییزی دلنشین را به شما و خواننده‌هاتون تقدیم می‌کنم که امیدوارم خوشتون ازش بیاد و لذت ببرین.
    http://s9.picofile.com/file/8311046450/Ernesto_Cortazar_2010_Memories_Of_The_Fall.rar.html
    با بهترین آرزوها

    1. Saman. دوست بسیار عزیزِ من. سلام.
      خیلی از لطفت ممنونم. نه فقط به این خاطر که وقت گذاشتی و برام نوشتی و مثل همیشه، با نوشته‌های قشنگت، خوشحالم کردی.
      بلکه بیشتر، بخاطر اینکه یکی از ارزشمندترین و دوست داشتنی ترین مخاطب‌های وبلاگ منی و همیشه با حضورت، شوق من رو برای نوشتن، بیشتر می‌کنی.
      میخوام بدونی که این حرفت، که: “پس به‌عنوان یک مخاطب، خوشحالیم که بهتون اعتماد کردیم”، خیلی برام باارزش بود. خیلی زیاد.
      به نظر من، این، یکی از لذتبخش ترین حرفهایی است که یک آدم میتونه از یکی از مخاطبان ارزشمند وبلاگ خودش بشنوه.
      ازت ممنونم.
      چقدر زیبا به جلوه گری این روزهای پاییز اشاره کردی.
      اتفاقاً همین امروز داشتم به این فکر میکردم که پاییز، تازه داره زیبایی‌هاش رو نشون میده.
      همین الان که دارم این کامنت رو مینویسم، به درخت‌های زیبایی که نزدیک پنجره ام هست هم نگاه می‌کنم که پر شده اند از برگهای طلایی رنگ ای که توی نور خورشید می‌درخشند و آدم رو مسحور زیبایی شون می‌کنن.
      وقسمت طلایی کامنت تون … اون آهنگها … 🙂
      گذاشتم که بعدازظهر، توی خونه دانلودشون کنم، ضمن اینکه برای شنیدنشون هیجان زده و بیتابم. چون مطمئنم که از شنیدنشون لذت میبرم. اونجور که دلم میخواد.
      راستی. میخواستم یه بار دیگه بگم که آهنگ: Saint-Tropez” JIM STUBBLEFIELD” ( که دفعه پیش لطف کرده بودید) رو عجیب دوستش دارم و از شنیدنش لذت میبرم. (مثل اون چند آهنگ قبلی)
      باز هم ممنون به خاطر همه چیز و ممنون که هستید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *