افكار مثبت, مطالب الهام بخش, نوشته های من

شما دنیا را چگونه می‌بینید؟

شما دنیا را چگونه می‌بینید؟

دنیا در نگاه شما چگونه است؟ پر از سختی؟ پر از درد و رنج؟ پر از محدودیت؟

دنیا را محلی می‌بینید که به اجبار در آن به دنیا آمده اید و بایستی چند صباحی را در آن به سر  ببرید به امید روزی که نفس‌های آخر، مرگ را به ما پیشکش کند.

برای علت آفرینش خود و موجودات دیگر بر روی این کره ی خاکی، نمی‌توانید معنی و مفهوم باارزشی بیابید؟

شگفتی‌های اعجاب آمیز آفرینش به چشم تان نمی‌آید و تنها هر آنچه را که دلیلی بر پوچی آفرینش باشد، می‌بینید و حس می‌کنید؟

چنین نگاهی به دنیا را نشانه ی حکمت و خرد می‌دانید و کسانی را که از دریچه خوش بینی و مثبت نگری به دنیا می‌نگرند را آدمیانی ساده لوح تصور می‌کنید؟

اگر جوابتان به این سوال‌ها و سوال‌هایی از این دست، مثبت است؛ از شما می‌خواهم اندکی همینجا توقف کنید

بیایید به شکل متفاوتی به این موضوع نگاه کنیم … آیا به علامت منفی دقت کرده اید؟ فقط یک خط کوچک افقی است. حال اگر کمی‌انرژی صرف کنید و یک خط دیگر به آن اضافه کنید، شاید بتوانید آن را به چیز دیگری تبدیل کنید. اما اگر بخواهید خط دوم را از همان زاویه نگاه قبلی، به خط اول اضافه کنید، فقط منفی را پررنگ تر کرده اید. پس بهترین راه این است که کمی‌زاویه نگاهتان را تغییر دهید و خط دوم را از زاویه دیگری یعنی عمود بر خط اول قرار دهید. می‌بینید که منفی به مثبت تبدیل خواهد شد!

در مورد نگاه ما به دنیا هم همینگونه است. ما اغلب، راحت ترین راه را انتخاب می‌کنیم. از همان زاویه ی مستقیم و آسان و بدون صرف هیچ انرژی اضافی به آن نگاه می‌کنیم.

حال آنکه دیدن شگفتی‌ها و زیبایی‌ها و اعجاب آفرینش نیاز به صرف انرژی بیشتری دارد. نیاز به دقت بیشتری دارد. نیاز دارد که بیشتر و بهتر ببینیم، بیشتر و بهتر بشنویم، بیشتر و بهتر بخوانیم، بیشتر و بهتر بدانیم، بیشتر و بهتر جستجو کنیم، بیشتر و بهتر کشف کنیم، بیشتر و بهتر درک کنیم، بیشتر و بهتر لمس کنیم و بیشتر و بهتر حس کنیم.

دنیا زیباست

به گمان من هم – همونطور که بودا هم میگه – دنیا توهمی‌بیش نیست!

اگر خوب یا بد، این فقط در ذهن ماست.

دنیا و هر داستانی که در آن در حال روایت است، مانند رودی است که فقط جریان دارد. انتخاب با ماست که در این رود شنا کنیم و از این شنا لذت ببریم و خود را به دریا برسانیم، یا اینکه در جای خود بایستیم و از خیس شدن در این رود، گله و شکایت کنیم.

همه ی ما در طول زندگی مان سختیها کشیده ایم، بی عدالتیها دیده ایم، بارها قلبمان شکسته است، رنج خود و دیگران را به چشم دیده ایم یا به گوش شنیده ایم، حتی گاهی آرزوی مرگ کرده ایم … اما هیچکدام از اینها نمی‌تواند ذره ای از شگفتی و اعجاب و زیبایی آفرینشی که ما را از عدم به وجود آورد و روح را در جسم ما دمید تا قادر باشیم از فرصت شگفت انگیز حیات – فقط برای یک بار – استفاده کنیم و اینکه قادر باشیم ببینیم، بشنویم، لمس کنیم، بخوریم، بنوشیم، عشق بورزیم و از تمام پدیده های شگفت انگیزی که به رایگان در اختیار ما نهاده شده، استفاده کنیم و لذت ببریم؛ بکاهد.

و این تنها خاصیت و توانایی ما، موجوداتی به نام انسان است.

فردریش نیچه سخن زیبایی دارد. می‌گوید:

“بشر در این دنیا بیشتر از همه موجودات، گرفتاری و عذاب کشیده است. بهترین دلیلش هم این است که در بین تمام آنها تنها او میتواند بخندد.”

بیایید زندگی کنیم، رنج بکشیم، رشد کنیم و بخندیم و بدانیم که دنیا می‌تواند زیبا باشد، اگر ما و فقط خود ما، این توانایی را در خود تقویت کنیم که به آن زیبا بنگریم.

دنیا زیباست

FavoriteLoadingاین نوشته را به نوشته های مورد علاقه ی من اضافه کن
**اگر دوست داشتید، می توانید این نوشته را با دوستانتان به اشتراک بگذارید**
Share

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *