هر از چندگاهی من شانس شنیدن یه آهنگ یا موزیک جدید رو پیدا میکنم – یا اتفاقی خودم جایی پیداش میکنم یا به طریقی دوست داشتنی به دستم میرسه – که بعدن به طرز عجیبی برام جذاب و زیبا میشه.

بار اول که بهش گوش میدم و هنوز برام غریبه هست٬ یه جور لذت کنجکاوی و کشف دنیای ناشناخته اش رو تجربه میکنم.

گوش و مغزم آهنگ رو اسکن میکنه تا متوجه بشم آیا از همون تیپ آهنگهاییه که میتونه منو تحت تاثیر قرار بده و به دنیای درون من راه پیدا کنه یا نه.

اگر جواب منفی بود که دیگه بار دومی‌برای شنیدنش وجود نداره.

اما اگر جواب مثبت بود٬ دیگه بارها و بارها پشت سر هم (وقتی که خودم توی ماشین تنها هستم یا با هندزفری زمانی که پیاده روی میکنم یا توی مترو نشستم) فقط به همون تک آهنگ با صدای تقریبا بلند گوش میکنم و با هر بار گوش دادنش بیشتر عاشقش میشم.

روزها آنقدر به این آهنگ گوش میکنم که بیت به بیتِ آهنگ و کلمه یه کلمه ی ترانه اش رو حفظ میشم. و حتی برام دوست داشتنی تر میشه وقتی که حس میکنم دیگه میتونم با کمترین خطا باهاش زمزمه و همخونی کنم.

آخرین آهنگی که توی روزهای اخیر به دستم رسید٬ شنیدمش و عاشقش شدم ‌Before We Broke از Acoustic Lull هست.

ترکیب موزیک٬ ترانه و طرزی که خواننده با صدای فوق العاده اش فراز و فرودهای احساس خودش و شنونده رو با خوندن این ترانه ی زیبا و پر احساس به تصویر میکشه٬ تا عمق وجود آدم رسوخ میکنه و به نظرم اون رو به نوعی شاهکار تبدیل میکنه.

امیدوارم شما هم از شنیدنش لذت ببرید.

I came by late just to say I’m wrong

You looked at me like I took too long

I tried to speak but the words fell through

Like everything I never said to you

I trace the lines that we drew in time

Every mistake that I called just fine

Now all the pieces don’t fit the same

I held the truth but I dropped the blame

Nobody told me love could fade this way

Nobody warned me what I’d lose in the way

If I could turn back every step I made

I’d go back before we broke

Nobody said it would cut this deep

Watching you walk while I couldn’t speak

If there’s a place where we still don’t know

I’d go back before we broke

I did the math but it don’t add up

All of the times I just gave up

You asked for more, I gave you less

Now I’m alone with the mess

I thought that time would slow it down

But it just pulled us underground

And all the words I never chose

Are louder now than I can hold

Nobody told me love could fade this way

Nobody warned me what I’d lose in the way

If I could turn back every step I made

I’d go back before we broke

Tell me you feel it too

Tell me I’m not the only one

Running back through the truth

Trying to fix what I find undone

Nobody said it would hurt like this

Losing a life that we almost lived

If there’s a chance I could still hold on

I’d go back before we broke