مطالب الهام بخش

عشق یا شادی؟ زندگی و دوچرخه سواری!

مومنی از دکو برین روحانی پرسید” چه کنم تا خداوند از اعمال من راضی باشد؟”

روحانی گفت:” تنها یک راه وجود دارد: زندگی با عشق”

چند دقیقه بعد شخص دیگری از روحانی همین سوال را پرسید روحانی گفت:” تنها یک راه وجود دارد: زندگی با شادی”

شخص اول تعجب کرد و گفت:” اما به من نصیحت دیگری کردید استاد”

روحانی گفت:” نه دقیقا همین توصیه را کردم!”

درجوانی آنگاه که رؤیاهایمان با تمام قدرت درما شعله ورند خیلی شجاعیم ولی هنوز راه مبارزه را نمی دانیم، وقتی پس از زحمات فراوان مبارزه را می آموزیم دیگر شجاعت آن را نداریم.

زندگی به یک مسابقه عظیم دوچرخه سواری می ماند که هدف اش، زیستن سرنوشت شخصی هر کس است.

shutterstock_147095324

در خط آغاز، همه در کنار هم و در شور و رفاقت شریک هستیم. اما هر چه مسابقه ادامه می یابد، شعف اولیه جایش را به مبارزه می دهد: خستگی، یکنواختی، تردید در توانایی خویشتن.

متوجه می شویم که برخی از دوستانمان حاضر نیستند به مبارزه تن بدهند: هنوز در مسابقه حضور دارند اما تنها بخاطر آنکه نمی توانند وسط یک جاده بمانند. این افراد بسیارند. در کنار اتومبیل راهنما حرکت می کنند، با هم صحبت می کنند و وظیفه شان را انجام می دهند.

می بینیم که مدام از آنها دور می شویم، و بعد ناچار می شویم با تنهایی، با غافلگیریهای پشت هر پیچ و مشکلات دوچرخه روبرو شویم. سرانجام از خود می پرسیم: آیا ارزشش را دارد ؟

بله، ارزشش را دارد. تسلیم نشوید.

اگر دوست داشتید، به آهنگ زیبای Earth Feels Like Heaven، از گیتاریست آلمانی Ottmar Liebert هم گوش بدهید.

پائولو کوئیلو

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *