— بهانه‌ای برای نوشتن —

اجازه نده …

سلام دوستان.

نمیدونم اصلا کسی دیگه اینجا سر میزنه یا نه. 🙂

یک متن کوتاه و زیبا رو جایی خوندم و به نظرم خیلی زیبا و الهام بخش بود.

گفتم حداقل قبل از اینکه آپدیت یک روز جدید از یک سال هم فراتر بره (چون فردا میشه یک سال از آخرین نوشته! – و همچنان باور نکردنیه که زمان اینقدر سریع میگذره) این متن رو اینجا هم بنویسم. شاید شما هم دوستش داشته باشید.

(نویسنده اش متاسفانه مشخص نیست)


آروم باش.

به دنیا اجازه نده تو رو خشن کنه.

به درد اجازه نده درونت تنفر ایجاد کنه.

به خستگی اجازه نده ناامیدت کنه.

به تلخی اجازه نده خنده‌های قشنگت رو بدزده.

به سختی اجازه نده باعث بشه آرزوهات رو فراموش کنی.

به غم اجازه نده باعث بشه حال خوبت رو رها کنی.

و به آینده اجازه نده شیرینی لحظه ی حال رو ازت بگیره.

اجازه نده.

(سطر آخر رو خودم اضافه کردم)

—————————-

پی نوشت نامربوط:

دارم شروع میکنم یه خونه ی دیگه برای یک روز جدید طراحی کنم.

هم اینکه یه تنوعی بشه و هم اینکه این وبلاگ به چند دلیل تکنیکی و همچنین قدیمی‌بودن قالب و آپدیت نشدنش anymore 🙂  – هر آن ممکنه مشکل پیدا کنه و از دسترس خارج بشه.

امیدوارم بتونم براش وقت بذارم.

راستی یه بار هم باید بیام بگم که چرا به فعالیت آرتینای قشنگم (منظورم سایت arttyna.com هست) پایان دادم.

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *