توی ذهن من، خداحافظی‌ها رنگ و روی مختلفی دارن. بعضی‌هاشون انگار تاریک‌ان و بعضی‌هاشون انگار روشن. توی چند ماه گذشته و یک سال اخیر، با دو نفر از نازنین‌ترین و نزدیک‌ترین‌های خانواده‌مون – و یک نفر هم نزدیک، اما کمی‌دورتر از نزدیک‌ترین – خداحافظی‌های روشنی داشتیم. ازمون دور شدند – اما فقط به طور فیزیکی،… ادامه مطلب خداحافظی‌‌های روشن

لذتبخشه. لذتبخش. وقتی توی کتابی که داری میخونی، توی پیشگفتار مترجمش، جمله‌ای بسیار آشنا به چشمت می‌خوره، و تا داری فکر میکنی که این جمله رو دقیقاً کجا خونده بودی، توی پاورقی می‌بینی که مترجم، منبع و گوینده‌ی اون جمله رو، متممِ خودت معرفی کرده. و تازه با خودت هم میگی: عه چه جالب! پس… ادامه مطلب زیباییِ اشاره‌ها و ارجاع‌ها به متمم

گفت: “بچه‌ها، من احتمالاً تا یک ماه دیگه میرم. میرم کانادا. ویزام اومده و ممکنه اگر کارم درست بشه اونجا بمونم و …” *** این حرف‌ها را مربی ایروبیک‌مون گفت. حدود ۲۰ روز پیش. اگر قبلاً برخی حرف‌های من رو در برخی تمرین‌ها و مشارکت در بحث‌های متمم – وقتی به باشگاه و ایروبیک و… ادامه مطلب چه خوب می‌شود، تا موقعیت‌هایمان به خاطره تبدیل نشده‌اند از آنها لذت ببریم

یکی از فراوان نکات خواندنی و آموزنده‌ای که در کتاب هنر دستیابی (نوشته ی برنارد راث – که قبلا اولین بار محمدرضا عزیز در یکی از دیدگاه‌های خود در روزنوشته‌ها آن را معرفی کرده بود) خواندم و به نظر من، ارزش توقف کردن و فکر کردن را داشت، جایی بود که برنارد راث در مورد… ادامه مطلب پیرامون خود انگاره‌ی ما

لیلا به او [پدرش] نزدیک‌تر شد و سرش را روی سینه‌ی او گذاشت. به نظر می‌رسید بابا کمی‌جا خورده است. بر عکس مامان، او به ندرت محبت خود را بروز می‌داد. بوسه‌ای روی موهای لیلا زد و به طرز ناشیانه‌ای او را در بغل گرفت. برای لحظاتی در همین حال باقی ماندند و درّه‌ی بامیان… ادامه مطلب هزار خورشید تابان | کتابی که از خواندنش بسیار لذت بردم

اگر کتاب «هنر ظریف رهایی از دغدغه‌ها» (با ترجمه میلاد بشیری) یا هنر ظریف بی خیالی را خوانده باشید – بعید می‌دانم از خواندن این کتاب لذت نبرده باشید. البته من به میانه‌ی این کتاب رسیده‌ام و هنوز تمامش نکردم. چون مطالعه‌اش به تعطیلات نوروز خورد و در خواندنش وقفه ایجاد شد. اما تا اینجا… ادامه مطلب دغدغه‌های ما و ارزش‌های شخصی ما | اشاره‌ای‌ به کتاب هنر ظریف بی‌خیالی